ΔΥΝΑΜΗ – ΜΙΑ "ΝΕΑ" ΑΛΛΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Μετά από αρκετή αντιπαράθεση και αρκετό σκάψιμο, βρισκόμαστε ακόμα στο σημείο εκκίνησης, δηλαδή στον ορισμό της «Δύναμης». Ο ορισμός που δόθηκε μπορεί να μην ικανοποιεί, αλλά όπως είπε και ο Ατόφιος χρειαζόμαστε ένα σημείο εκκίνησης από όπου θα κάνουμε προσπάθεια ερμηνείας από προσωπικά βιώματα και προσωπικές «μαύρες τρύπες». Λόγω ιδιότητας θα προσπαθήσω να κάνω αυτήν την προσέγγιση μέσω της Φυσικής και έχοντας αυτό ως όχημα θα προσπαθήσω να φωτίσω τη χρήση της στην καθημερινή μας ζωή. Οι ερωτήσεις που θα επιχειρήσω να απαντήσω στο παρόν κείμενο είναι οι εξής:

• Τι είναι Δύναμη και πως μπορούμε να τη δούμε να εφαρμόζεται στην καθημερινή μας ζωή;
• Ποια η διαδικασία κλοπής της Δύναμης;
• Ποια είναι η φύση της Δύναμης και ποια η θέση της στον κόσμο που ζούμε;
• Ποια η ευθύνη του καθενός μας στη χρήση της Δύναμής του;

Το ταξίδι ξεκινά με τον Αριστοτέλη τον 4ο αιώνα π.Χ. Ο Αριστοτέλης πίστευε ότι υπάρχουν τέσσερα στοιχεία στη φύση, η φωτιά, ο αέρας, το νερό και η γη. Όσοι έχουν ασχοληθεί έστω και λίγο με την αστρολογία θα τα γνωρίζουν. Κατά τον Αριστοτέλη λοιπόν κάθε αντικείμενο έχει μια φυσική θέση στον κόσμο και τείνει να πάρει αυτή τη θέση. Για παράδειγμα, όταν ρίχνουμε μια πέτρα σε μια λίμνη, τότε η πέτρα περνά μέσα από τον αέρα και το νερό για να καταλήξει στη φυσική του θέση στο βυθό της λίμνης. Η Δύναμη είναι απαραίτητη μόνο στην περίπτωση «αφύσικης» κίνησης, δηλαδή παίρνοντας αντίστροφα το προηγούμενο παράδειγμα, για να βγάλουμε την πέτρα από το νερό απαιτείται η χρήση κάποιας δύναμης. Η θεωρία του αποδείχθηκε αργότερα ανεπαρκής από το Γαλιλαίο, γιατί το βάρος, που είναι μια δύναμη, ασκείται πάνω στην πέτρα καθ'όλη τη διάρκεια της «φυσικής» του κίνησης. Παρά την ελλειπή θεώρησή του όμως, αυτό που θα ήθελα να κρατήσουμε είναι ότι για κάθε αλλαγή ή μη φυσική κίνηση απαιτείται Δύναμη.

Με εκκίνηση την τελευταία πρόταση θα τολμούσα έναν διαφορετικό ορισμό της Δύναμης από αυτήν που δόθηκε. Θα έλεγα λοιπόν ότι Δύναμη είναι οποιαδήποτε προσπάθεια αλλαγής του περιβάλλοντός μας. Αυτός ο ορισμός πιστεύω είναι γενικότερος του προηγούμενου και ίσως πιο ακριβής. Με αφορμή λοιπόν τα γεγονότα στη Λωρίδα της Γάζας (που τόσο είναι της μόδας απ’ ό,τι φαίνεται) βλέπουμε ότι οι μεν Ισραηλίτες χρησιμοποιούν τη δική τους Δύναμη για να αλλάξουν το περιβάλλον προς όφελός τους έχοντας ως σχέδιο πιθανότατα την προσάρτηση της ουδέτερης ζώνης, απομακρύνοντας τους Παλαιστίνιους, η δε Χαμάς χρησιμοποιεί τη δική της Δύναμη για να διώξει με οποιονδήποτε τρόπο τους «καταπατητές». Ανεξάρτητα με το θέμα της δικαιοσύνης, δηλαδή το ποιος έχει «δίκιο» η χρήση της Δύναμης της κάθε πλευράς γίνεται με σκοπό την αλλαγή του περιβάλλοντος. Εξάλλου, να θυμίσω ότι οποιαδήποτε σύγκρουση δεν είναι τίποτα από μόνη της. Οι δύο πλευρές (και οι δύο) είναι υπεύθυνες για τη μετουσίωσή της σε δημιουργική ή καταστροφική. Σε κάθε περίπτωση, αρχικά τουλάχιστον, δεν θα ήθελα να θέσουμε το ζήτημα της χρήσης (καλή-κακή) της Δύναμης του καθενός, αλλά απλά του ορισμού της και πως αυτή εκφράζεται.

Συνεχίζοντας το ταξίδι, θα αφήσουμε τη Χαμάς και το Ισραήλ, και θα ξαναγυρίσουμε στον 3ο αιώνα π.Χ. και συγκεκριμένα στις Συρακούσες όπου κατοικούσε ο Αρχιμήδης. Ο Αρχιμήδης εκτός από το γνωστό ανέκδοτο που τον συνοδεύει (βλ. «Εύρηκα») σχετικά με την Άνωση, είχε ασχοληθεί εκτεταμένα με τις απλές μηχανές, μια από τις οποίες είναι ο μοχλός. Τι είναι όμως ο μοχλός; Ένα κλασσικό παράδειγμα μοχλού είναι η τραμπάλα. Όλοι έχουμε περάσει ατελείωτες ώρες στην παιδική χαρά πάνω σε τραμπάλες και ξέρουμε ότι όσο πιο κοντά στην άκρη της μιας πλευράς καθίσουμε τόσο πιο εύκολα μπορούμε να σηκώσουμε όποιον καθίσει στην άλλη πλευρά. Αν μπορούσαμε δε να αλλάξουμε το σημείο όπου πατά η τραμπάλα τότε θα μπορούσαμε να σηκώσουμε ακόμα βαρύτερα αντικείμενα. Με άλλα λόγια η τραμπάλα-μοχλός μπορεί κατά κάποιον τρόπο να πολλαπλασιάσει τη Δύναμή μας. Η διαπίστωση αυτή είναι τόσο εντυπωσιακή που ο Αρχιμήδης, ίσως με μια δόση υπεροψίας, είπε: «Δώστε μου ένα σημείο να σταθώ και θα μετακινήσω τη Γη».

Στην καθημερινή ζωή η διαδικασία «μόχλευσης» εμφανίζεται συνήθως ως "κλοπή" δύναμης. Για να γίνω κατανοητός σκεφτείτε ξανά την τραμπάλα. Η τραμπάλα έχει δύο πλευρές – δύο καθίσματα. Μπορούμε να φανταστούμε ότι στα καθίσματα βρίσκονται οι δύο αντιτιθέμενες παρατάξεις ή, για να μην ακούγομαι πολεμοχαρής, οι δύο πλευρές που αλληλεπιδρούν. Από την εμπειρία μας νικητής είναι συνήθως αυτός με το μεγαλύτερο βάρος (Δύναμη). Βέβαια, αν μπορέσουμε να μετακινήσουμε το σημείο στήριξης της τραμπάλας μπορούμε να κλέψουμε «Δύναμη» από τον «Αντίπαλό» μας και τελικά να κερδίσουμε εμείς παρά το μικρό φαινομενικά βάρος μας. Τώρα, σκεφτείτε την αντιστοιχία σε μια συζήτηση μεταξύ δύο ανθρώπων. Μέσω της πειθούς ένας από τους δύο θα υπερισχύσει, ίσως ανεξάρτητα από τη βαρύτητα της θέσης τους.

Με την έλευση του Χριστιανισμού, και συγκεκριμένα του σκοταδισμού, το θέμα της «Δύναμης» ειδικά στον τομέα των φυσικών επιστημών ατόνισε. Το 1687 όμως ο Νεύτωνας έθεσε μια νέα προοπτική, διατυπώνοντας του τρεις Νόμους του. Θα αναφέρω μόνο με τον 3ο Νόμο, γιατί αυτός, κατά τη γνώμη μου, μπορεί να μας δώσει κάποια νέα και ενδιαφέροντα συμπεράσματα. Ο 3ος Νόμος λέει το εξής:
«Όταν ένα σώμα ασκεί μια δύναμη σε ένα δεύτερο, τότε και το δεύτερο ασκεί στο πρώτο μια δύναμη ίση σε μέτρο άλλα αντίθετης φοράς»
Με αυτόν τον τρόπο γεννήθηκε η έννοια της αλληλεπίδρασης, όπου τη μια δύναμη την ονομάζουμε Δράση και την άλλη Αντίδραση. Δεν έχει νόημα να διαχωρίσουμε τη Δράση από την Αντίδραση, γιατί αυτές συνυπάρχουν. Επίσης, δεν έχει σημασία ποια από τις δύο Δυνάμεις θα ονοματίσουμε Δράση και ποια Αντίδραση, γιατί αυτό που μας ενδιαφέρει είναι απλά η αλληλεπίδραση.

Δε θέλει μεγάλη παρατηρητικότητα για να προσέξει κανείς το δυϊσμό που εμπεριέχεται στον 3ο Νόμο, δηλαδή την αναγκαία συνύπαρξη των δύο αντιθέτων στον κόσμο που μας περιβάλλει: καλό - κακό, φως - σκοτάδι, απληστία - σπατάλη, ύλη - αντιύλη κ.α. Επίσης, μια ακόμα πιο ενδιαφέρουσα παρατήρηση είναι το γεγονός ότι τα δύο άκρα αλληλεπιδρούν και αλληλοπλέκονται ώστε να μη μπορούμε να ξεχωρίσουμε το ένα από το άλλο (βλ. Yin-Yang). Ποιος όμως ο ρόλος της Δύναμης που ο καθένας μας κατέχει; Εικασία μου είναι ότι ο ρόλος της Δύναμης, δηλαδή, όπως ειπώθηκε και πιο πάνω, η οποιαδήποτε προσπάθεια αλλαγής στο περιβάλλον, είναι η πρόκληση και όχι η αποφυγή της αντίδρασης. Τα δύο αντίθετα (όποια και αν είναι αυτά), ψάχνουν να ολοκληρωθούν, να γίνουν ένα, όπως ίσως ήταν η αρχική τους κατάσταση. Ένας τρόπος που μπορώ να φανταστώ από προσωπική εμπειρία είναι η σύγκρουση. Όχι καταστροφική σύγκρουση (βλ. Λωρίδα της Γάζας, να μην ξεχνιόμαστε κιόλας...), αλλά δημιουργική, η οποία μπορεί μέσω της αντίθεσης να καταλήξει στη σύνθεση νέας (τουλάχιστον για αυτούς που συγκρούονται) γνώσης.

Είναι λοιπόν επιβεβλημένη η ακούραστη επιφυλακή μας στη χρήση της Δύναμης που κατέχουμε, ώστε να μη σπαταλιέται σε ατέρμονες καταστροφικές συγκρούσεις. Η ευθύνη βαραίνει όλους μας, όσο μικρή και αν φαντάζει. Άλλωστε, ο δρόμος του "ειρηνικού πολεμιστή" δεν προβλέπει την αποφυγή συγκρούσεων, αλλά πολλές φορές την πρόκληση αυτών, αρκεί να συντρέχουν με την πρόθεση της ενότητας...

debarzak

Η ΔΥΝΑΜΗ ΩΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑ (Μια άλλη προσέγγιση)

Πιστεύω ότι η Δύναμη είναι η ζωτική ενέργεια γεννιόμαστε με την γνώση ότι είμαστε ενεργειακά όντα με ένα απόθεμα ενέργειας αλλά μέσω των συστημάτων πεποιθήσεων, ξεχνάμε αυτή τη γνώση.
Ίσως το ζητούμενο είναι όχι να απέχουμε από τη δύναμη αλλά να αναγνωρίσουμε και να αναδιοργανώσουμε την ενέργεια ως την εσωτερική μας Δύναμη .
Σε αυτήν την προσπάθεια της αναγνώρισης θεώρησα ενδιαφέρον και προκλητικό, να επιχειρήσω μια συνοπτική αντιστοίχηση - σύνδεση – παραλληλισμό Ελληνικών, Ινδουιστικών, Βουδιστικών, Χριστιανικών, Ιουδαϊκών παραδόσεων – φιλοσοφιών και των συμφωνιών του Πνευματικού Πολεμιστή.
Χρησιμοποιείται η συμβολική σημασία και όχι η θρησκευτική ως προς τον προσδιορισμό των επτά κυριότερων ενεργειακών κέντρων του ανθρώπινου σώματος και πως αυτά συνδέονται με αντίστοιχες μορφές Δύναμης.
Έχοντας την άποψη ότι υπάρχουν κοινές αλήθειες ως βάση αυτών των παραδόσεων φιλοσοφιών νομίζω ότι η προσκόλληση στο σύστημα πεποιθήσεων μιας θρησκείας ή φιλοσοφίας είναι περιοριστική.
Αναγνωρίζοντας το ενεργειακό πεδίο των μορφών της Δύναμης ίσως αντιληφθούμε, μέσα από μια κοινή γλώσσα πνεύματος, την διαχείριση, την αλληλεπίδραση αυτής και τα ¨χρέη ενέργειας –δύναμης¨ που δημιουργούμε.
Τα τρία πρώτα κέντρα συνδέονται με την εξωτερική ή υλική Δύναμη ενώ τα τέσσερα επόμενα με την εσωτερική ή μη υλική, βέβαια δεν υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, ως μια ενεργειακή κατάσταση.
ΦΥΛΕΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ - ΔΕΜΑΣ (Η ΣΗΜΑ Η ΣΩΜΑ) 1ο τσάκρα : Ριζικό τσάκρα. Μουλαντάρα τσάκρα. Σεφίρα Σεκίνα (Γαία, Δημιουργία), μυστήριο της Βάπτισης. ΆΜΕΜΠΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Σχετίζεται με το Υλικό Σώμα (ή Φυσικό σώμα),μας ενώνει με τη γη, με τις βιολογικές μας ανάγκες, φαγητό, στέγη, βασικές βιοποριστικές ανάγκες, την ανάγκη να ανήκουμε σε μια ομάδα.
Αφορά στην ενότητα, και στα συστήματα πεποιθήσεων - ηθικών αξιών, της φυλής . Φόβοι υλικής επιβίωσης, απώλειας φυσικής τάξης .

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΕΠΙΘΥΜΙΚΟΝ - ΓΕΝΕΤΗΣΙΟΣ ΟΡΜΗ 2ο τσάκρα : Ιερό Τσάκρα. Σβαντισθάνα Τσάκρα. Η κατοικία του Εαυτού. Σεφίρα Γιεσόντ (Θεμέλια), μυστήριο της θείας κοινωνίας, ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ, ΣΕΒΑΣΜΟΣ .Σχετίζεται με το Αιθερικό Σώμα (ή Αισθητικό Σώμα) με την αναπαραγωγή, την φυσική ευχαρίστηση, τον τρόπο προσέλκυσης. Το σημείο που κρύβονται οι ενοχές, φόβοι απώλειας ελέγχου, εγκατάλειψης. Αισθησιασμός , Αισθήσεις , Ικανοποίηση, Αλλαγή, Δυαδικότητα, Διαφορά. Η δημιουργικότητα, η σεξουαλικότητα, η ηθική και το χρήμα είναι μορφές ενέργειας αυτού του κέντρου . Η ενέργεια του δεύτερου κέντρου αφορά στο νόμο αιτίας αποτελέσματος και το νόμο του μαγνητισμού .
ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΘΥΜΙΚΟΝ – ΨΥΧΙΚΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ, 3ο τσάκρα : Ηλιακό Τσάκρα. Μανιπούρα τσάκρα. Σεφιρότ Χοντ και Νέζα ( Μεγαλοσύνη και Αντοχή ), μυστήριο του χρίσματος, ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ. Σχετίζεται με το Αστρικό (ή Συναισθηματικό) Σώμα,
Αυτοέκφραση, Αυτοπεποίθηση, Αυτοπειθαρχία, σχέση με τον εαυτό μας . Εδώ κλειδώνονται φόβοι επίκρισης, απόρριψης, γελοιοποίησης.
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ - ΦΡΗΝ Η ΝΟΗΤΙΚΟΝ 4ο τσάκρα : Καρδιακό τσάκρα. Αναχατα τσάκρα. Σεφίρα Τιφερέτ (Ομορφιά) , μυστήριο του γάμου .ΥΠΟΜΟΝΗ, ΑΓΑΠΗ. Σχετίζεται με το Κατώτερο Νοητικό Σώμα (ή Εργασιακό Σώμα) με τις προσδοκίες για αγάπη, τη χαρά, τον σεβασμό την πνευματική καθοδήγηση. Φόβοι μοναξιάς, δέσμευσης, συναισθηματικής αδυναμίας, προδοσίας. Το κέντρο της συγχώρεσης. , Γενναιοδωρία , Θεραπεία , Στοργή , Φροντίδα, Συμπόνια.

ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ- ΑΙΤΙΑΤΟΝ 5ο τσάκρα Τσάκρα του λαιμού. Βισούντα τσάκρα = Αγνό. Σεφιρότ Γκεβούρα και Χεσέντ ( κρίση και έλεος), μυστήριο της εξομολόγησης .ΜΗ ΚΡΙΣΗ ,
Σχετίζεται με το Ανώτερο Νοητικό (ή Κοινωνικό) Σώμα. Έκφραση της δημιουργικότητας διαμέσου της ομιλίας και της γραφής. Θεωρία της σκέψης και του σχεδιασμού. Το κέντρο της μετάνοιας. Φόβοι έλλειψης εξουσίας, ελέγχου στον εαυτό μας και συναισθηματικού ελέγχου. Πίστη, Επικοινωνία , Έκφραση , Έμπνευση, Αποδέσμευση.
ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΔΙΑΝΟΙΑΣ - ΛΟΓΟΣ Η ΔΙΑΙΣΘΗΤΙΚΟΝ Η ΕΝΟΡΑΤΙΚΟΝ 6ο τσάκρα : Το τρίτο μάτι. Αζνα τσάκρα, Σεφιρότ Μπίνα και Χόκμα (κατανόηση και σοφία) μυστήριο χειροτονίας , ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ. Σχετίζεται με το Ενορατικό (ή Ψυχικό) Σώμα. Εδώ φωλιάζουν ενέργειες όπως ο αυτοέλεγχος, η Αποδέσμευση, Διανοητικές ικανότητες, οραματισμός, ονείρεμα. Διαίσθηση , Ενόραση , Συνειδητότητα. Φόβος του σκιώδους εαυτού μας .

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ - ΝΟΥΣ Ή ΝΟΟΣ 7ο τσάκρα : Τσάκρα του στέμματος. Σαχασραρα τσάκρα, Σεφίρα Κετέρ (στέμμα), ευχέλαιο ,ΕΠΙΓΝΩΣΗ. Σχετίζεται με το Ατμικό (ή Γνωστικό) Σώμα. Μας συνδέει με την πνευματική επίγνωση, ενόραση ,την υπερβατική διάσταση, πνευματικότητα ,ανώτερο επίπεδο συνείδησης. Φόβοι για την ¨σκοτεινή νύχτα της ψυχής¨ ,πνευματικής εγκατάλειψης, απώλειας ταυτότητας.
ΑΝΩΤΑΤΗ ΔΥΝΑΜΗ – ΑΓΑΘΟΝ, 8ο τσάκρα, ΑΜΕΜΠΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ....

΄Αρτεμις

Δύναμη - μια προσέγγιση (Α' μέρος)

Χρησιμοποιώ κάτι από το εξαίσιο βιβλίο "Ο ηγέτης της αλλαγής" ως σημείο εκκίνησης της σημερινής δημοσίευσης... Σύμφωνα με τον ορισμό του βιβλίου λοιπόν:

Η δύναμη είναι η ικανότητα να πάρουμε αυτό που θέλουμε από το περιβάλλον με βάση το τι είναι διαθέσιμο...

Με βάση τον ορισμό αυτό το πρώτο που συζητήθηκε στη συνάντηση της ομάδας μας ήταν η επιθυμία και το τι ρόλο παίζει αυτή, καθώς στον ορισμό αυτό φαίνεται ότι η επιθυμία μας σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με τη δύναμη.

Ωστόσο είναι καλό να διαχωριστεί ευθύς εξαρχής ότι η επιθυμία που αναφέρεται στον ορισμό είναι απαλλαγμένη από την προσδοκία εκπλήρωσης της! Αυτό είναι πολύ σημαντικό να αναφερθεί καθώς το να θέλει κανείς κάτι είναι ένα πράγμα, το να εξαρτάται από την εκπλήρωση της επιθυμίας του είναι ένα άλλο. Από εμπειρία, μπορεί να ειπωθεί ότι συχνά το δεύτερο προκαλεί την απογοήτευση καθώς προσελκύω την αντίδραση και την αντίσταση στο επιθυμητό...

Τα χαρακτηριστικά της δύναμης είναι τα ακόλουθα:

1. Εκφράζεται μοναδικά ανάλογα με την προσωπικότητα του καθενός (δεν έχει στερεότυπη έκφραση)


2. Σχετίζεται πάντα με κόστος και με ρίσκο (κάθε φορά που εκφράζουμε τη δύναμη μας υπάρχει κάποιο κόστος και κάποιο ρίσκο που εμφανίζονται ταυτόχρονα)


3. Είναι ουδέτερη (μπορεί να είναι είτε "καλή" είτε "κακή" ανάλογα με τον τρόπο που χρησιμοποιείται)


4. Είναι υπαρξιακή (υπάρχει μόνο στο "εδώ και τώρα")


5. Βρίσκεται στη συνειδητή επιλογή (όχι μόνο του "Ναι" και του "Όχι" αλλά και του "Ναι, κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις")

Μέσα από τη συζήτηση προέκυψαν ως οι παρακάτω τρόποι που μπορεί να μας κάνουν να χάσουμε τη δύναμη μας:

Το να βάζουμε τους άλλους πάνω από τον εαυτό μας, πολύ συχνά παραγκωνίζοντας τα δικά μας θέλω και τη δική μας αίσθηση για το πως έχουν τα πράγματα. Για παράδειγμα, είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα από ευαίσθητα άτομα που κατανοούν πολύ καλά το τι θέλει ο άλλος, αλλά μην παίρνοντας χρόνο να αναγνωρίσουν τι θέλουν τα ίδια και το ποια είναι η δική τους αίσθηση για το τι πρέπει να γίνει, παραχωρούν τη δύναμη τους σε άτομα πιο διεκδικητικά από τα ίδια.

Δίνοντας τα εύσημα ή την αυθεντία σε κάποιον άλλο. Εδώ πέρα πολύ συχνά εκφραζόμαστε μέσα από εμπειρία άλλων και όχι από προσωπική εμπειρία, χάνοντας την ουσιαστική επαφή με αυτό που λέμε. Μια άσκηση που θα μπορούσε να γίνει σχετικά με αυτό αφορά την ομιλία σε πρώτο πρόσωπο για πράγματα που μας αφορούν. Π.χ. είναι διαφορετικής "ποιότητας" οι παρακάτω εκφράσεις:

Με έχει επηρρεάσει στο παρελθόν και ίσως ακόμη με επηρρεάζει η επιμονή μου να πετύχω αυτό που θέλω και μου στερεί τη χαρά αν τελικά το πετύχω.

Ο άνθρωπος γενικά επιμένει να πετύχει αυτά που θέλει και αυτή η επιμονή τον κάνει να στερείται τη χαρά όταν τελικά τα πετυχαίνει.

Παρατηρείστε ότι στο πρώτο παράδειγμα δίνεται η δυνατότητα στον άλλο να έχει διαφορετική άποψη για την προσωπική εμπειρία για το γεγονός που εκφράζεται ενώ στη δεύτερη περίπτωση εκφράζεται ένας γενικός κανόνας που στερεί την ελευθερία της προσωπικής άποψης. Πως μπορεί να διαφωνήσει κάποιος; Ωστόσο αυτή η αποδυνάμωση που μπορεί να κάνουμε ακούσια στους άλλους με τη χρήση της δεύτερης πρότασης, θα λέγαμε ότι "γυρνάει μπούμεραγκ" στον ομιλούντα, καθώς του στερεί την αίσθηση της προσωπικής δύναμης αλλά τον "ταμπουρώνει" πίσω από μια "συλλογική προκάλυψη". Πόσο πραγματικά δυνατός είναι κάποιος που έχει την ανάγκη μιας τέτοιας προκάλυψης;

Να διευκρινίσω ότι σε καμιά περίπτωση δεν αρνούμαι την ύπαρξη συλλογικής εμπειρίας, συλλογικών κανόνων κλπ. Αλλά προκειμένου κανείς να κάνει ένα ουσιαστικό μοίρασμα για την ανθρώπινη εμπειρία είναι σημαντικό να πάρει την προσωπική ευθύνη για το κομμάτι εμπειρίας που του αναλογεί και να αναγνωρίσει στους άλλους το δικαίωμα να κάνουν το ίδιο! Σε καμιά περίπτωση δε σημαίνει ότι όλοι θα πρέπει να εκφράζονται έτσι ή με τον ίδιο τρόπο π.χ. αυτή τη στιγμή μαίνονται επιθέσεις των Ισραηλινών στη Λωρίδα της Γάζας και κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό. Αλλά τι γίνεται όταν μοιραζόμαστε κομμάτια ανθρώπινης εμπειρίας για τα γεγονότα και το τι προκαλούν μέσα μας;

Στην ίδια κατηγορία μπαίνει και η χρήση γενικοτήτων. Αν π.χ. μπορούμε να είμαστε συγκεκριμένοι σε αυτά που θέλουμε, που ζητάμε, που επιθυμούμε και που απαιτούμε έχουμε περισσότερες πιθανότητες να τα λάβουμε. Αν πούμε "θέλω να είμαι ευτυχισμένος" πρόκειται για κάτι πολύ γενικό. Αν όμως πούμε ότι "θέλω να μπορώ να μοιράζομαι μεγαλύτερο κομμάτι του εαυτού μου και θα το κάνω παίρνοντας την προσωπική μου ευθύνη ακόμη και προκαλώντας πιθανές δυσαρέσκειες" έχουμε κάτι πολύ συγκεκριμένο που μπορεί να λειτουργήσει σαν οδοδείκτης!

Και μη νομίζουμε ότι το θέμα είναι λεκτικό. Απλά με τις λέξεις, μπορούμε να γίνουμε λίγο πιο συνειδητοί του ποιο είναι το μήνυμα που μεταφέρουμε και του βαθύτερου λόγου για τον οποίο το μοιραζόμαστε.

Ατόφιος

Υ.Γ. Εδώ τελειώνει το πρώτο μέρος. Θα υπάρξει μια δεύτερη ανάρτηση σε συνεργασία με τον deBarzak εξετάζοντας τις φυσικές έννοιες της Δύναμης, της Ενέργειας και των Μαύρων Τρυπών και θα γίνει μια προσπάθεια σύνδεσης με το χώρο της καθημερινής μας εμπειρίας (πραγματικά μεγαλεπήβολο σχέδιο!)

2009 αστέρια σε ένα δρόμο!

Ένας χρόνος εμπειρίας , γνώσης και αυτογνωσίας... πέρασε!

Ας καλοσωρίσουμε τον καινούργιο και τις νέες προκλήσεις
και προσκλήσεις που θα φέρει!

Στο δρόμο των αναζητήσεων και εμείς, ελεύθεροι σκοπευτές,
...μιας δύσκολης αρχής!

Με μέτρο τον Άνθρωπο και στόχο την Ελευθερία!

Καλή χρονιά!
Με ενδιαφέροντα ανελικτικά δημιουργικά και πνευματικά!

Αστραία

Η ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΦΥΣΙΚΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

«Ποιος είναι ο ρόλος του ατόμου στην κοινωνία;», «Ποια επίδραση έχουν οι πράξεις του καθενός μας στα τεκταινόμενα;». Οι απαντήσεις σε αυτά τα καίρια ζητήματα με τα οποία έρχονται αργά ή γρήγορα αντιμέτωποι οι άνθρωποι, δυστυχώς δεν ήταν αρκετά ικανοποιητικές τουλάχιστον μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα. Μέχρι τότε οι απαντήσεις είχαν να κάνουν με το «Πως» θα ρυθμίζονται οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων και του περιβάλλοντος τους, χωρίς πρώτα να δοθεί μια απάντηση στο «Ποια» είναι η σχέση αυτή. Αυτό που επικρατούσε εκείνη την εποχή ήταν ένα μηχανιστικό μοντέλο, όπου ο άνθρωπος βρισκόταν έξω από το περιβάλλον και αλληλεπιδρούσε με αυτό, ενώ στην πραγματικότητα είναι μέρος του.

Η σύγχρονη φυσική και συγκεκριμένα ο κλάδος της κβαντικής φυσικής έριξε, ίσως άθελά της, λίγο φως σε αυτή τη σχέση μεταξύ ατόμου και περιβάλλοντος. Οι φυσικοί σίγουρα δεν είχαν ιδέα για τις φιλοσοφικές προεκτάσεις της μελέτης των σωματιδίων σε υποατομικό επίπεδο. Αυτό που τους ενδιέφερε ήταν να εξηγήσουν την «περίεργη» συμπεριφορά αυτών των σωματιδίων. Η μελέτη της κίνησης των σωματιδίων έδινε διαφορετικά αποτελέσματα με τις ίδιες συνθήκες, καταργώντας με αυτόν τον τρόπο την αιτιοκρατία και το μηχανιστικό μοντέλο της φύσης που επικρατούσε μέχρι τότε. Η λύση του μυστηρίου ήρθε από τον Heisenberg, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι η παρατήρηση των σωματιδίων τα επηρεάζει και θα τα επηρεάζει ό,τι και αν κάνουμε γιατί η φύση μας εμποδίζει να προσδιορίσουμε με ακρίβεια την κίνηση τους. Έτσι κάπως διατυπώνεται η Αρχή της Απροσδιοριστίας του Heisenberg, η οποία αποδείχτηκε και πειραματικά το 1925.

Μετά από αυτή την ανακάλυψη, άνοιξε ο χώρος για τον κλάδο της κβαντικής φυσικής ο οποίος έκανε σημαντικά βήματα από τότε. Συγκεκριμένα, ανακαλύφθηκε ότι τα σωματίδια δεν είναι στερεές μπάλες όπως ίσως τις φανταζόμαστε, αλλά κύματα και μάλιστα κύματα πιθανοτήτων. Σε ελεύθερη μετάφραση θα μπορούσε κάποιος να πει ότι τα σωματίδια πριν την παρατήρησή τους περιέχουν μέσα τους όλες τις πιθανές καταστάσεις στις οποίες θα μπορούσαν να βρίσκονται, μέχρι να τα αναγκάσουμε – μέσω της παρατήρησης – να λάβουν μια από αυτές.

Ωραία όλα αυτά, αλλά πως μπορούν με οποιοδήποτε τρόπο να απαντήσουν στα ερωτήματα που τέθηκαν στην αρχή του κειμένου. Η απορία είναι εύλογη και μια απόπειρα σύνδεσης θα πρέπει να ξεκινήσει από την παραδοχή ότι παρόλο που η πραγματικότητα μπορεί να είναι μια, ο κάθε ένας από εμάς τη βιώνει διαφορετικά. Τι είναι αυτό που εμποδίζει τον κάθε ένα από εμάς να αντιληφθεί την αντικειμενική πραγματικότητα; Η απάντηση μπορεί να δοθεί από τον Heisenberg: Ο παρατηρητής επηρεάζει το παρατηρούμενο με αποτέλεσμα η φύση να μας εμποδίζει να δούμε όλες τις πιθανές πραγματικότητες και να μας αφήνει μόνο με τη «φτωχή» δική μας. Αυτό που βλέπουμε κάθε φορά ως πραγματικότητα είναι το κομμάτι που μας επιτρέπουν οι προκαταλήψεις, οι ιδέες και οι εμπειρίες μας. Αυτές φωτίζουν τον γύρω μας κόσμο και εμείς βλέπουμε μόνο τη σκιά που δημιουργείται από πίσω.

Η αλήθεια είναι μια κακοεστιασμένη εικόνα, την οποία ελπίζουμε μέσω της έρευνας να καθαρίσουμε. Ο Heisenberg, δυστυχώς, μας στέρησε αυτήν την ελπίδα. Η εικόνα μπορεί να καθαριστεί μέχρι κάποιο όριο, η φύση δε θα μας αφήσει παραπέρα! Όσο αποκαρδιωτικό και αν ακούγεται αυτό θα ήθελα να θυμίσω ότι η ομορφιά της ζωής δε βρίσκεται σε αυτά που γνωρίζουμε, αλλά σε αυτά που προσπαθούμε να ανακαλύψουμε. Ο Heisenberg μπορεί να στέρησε την ελπίδα, αλλά εξασφάλισε ατέλειωτη αναζήτηση.Όλες οι πιθανές πραγματικότητες διαμορφώνονται κάθε στιγμή από εμάς τους ίδιους με βάση τις εμπειρίες, τις εικόνες και κατ’ επέκταση τις πραγματικότητες που βιώσαμε στο παρελθόν. Με αυτόν τον τρόπο το παρελθόν καθορίζει το μέλλον, μέσα από τις επιλογές που κάνουμε κάθε στιγμή. Και όταν λέμε επιλογή εννοούμε την παγίωση μιας πραγματικότητας μέσα στο μυαλό μας, ανάμεσα σε όλες τις πιθανές πραγματικότητες, αυτό που μερικοί ονομάζουμε «όραμα». Υπάρχουν αναρίθμητα παραδείγματα όπου το όραμα ενός και μόνο ανθρώπου, εφ’όσον είναι ξεκάθαρο και παγιωμένο, κατάφερε να αλλάξει την πορεία της ιστορίας της ανθρωπότητας.

Μια τέτοια θεώρηση κατά κάποιο τρόπο καταργεί την έννοια της μοίρας και ταυτόχρονα μας τοποθετεί μπροστά στις ευθύνες μας ως άτομα που επηρεάζουμε το περιβάλλον του οποίου είμαστε κομμάτι. Κανείς δεν μπορεί πλέον να είναι «θύμα», γιατί η αλλαγή της πραγματικότητας που βιώνει είναι στο χέρι του να αλλάξει, αρκεί να οραματιστεί αυτό που θέλει και η απόκτηση συνείδησης είναι το πρώτο βήμα για να οδηγηθεί κανείς στο όραμα. Ο Γκουρντζίεφ είχε παρομοιάσει τον άνθρωπο με μια άμαξα (φυσικό σώμα), που το σέρνει ένα άλογο (συναίσθημα). Πάνω στην άμαξα υπάρχει ο οδηγός της (λογική) που μπορεί να διατηρήσει μια κατεύθυνση, αλλά δεν μπορεί να την καθορίσει. Η συνείδηση μόνο μπορεί να πάρει αποφάσεις, να επιλέξει...

deBarzak

Ο ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ του Μatrix

Ο κινηματογράφος, η ΕΒΔΟΜΗ αυτή τέχνη, κατά διαστήματα ασχολείται με μια θεματολογία που αγγίζει τους κόσμους του Μεταφυσικού.
Όσο παλαιότερα πάμε, τόσο αραιότερα συναντάμε αυτό το γεγονός, ενώ στις μέρες μας, η μία μετά την άλλη ταινία της μεγάλης οθόνης εμπεριέχει έντονα τα στοιχεία, όχι απλά της Μεταφυσικής γενικά, αλλά και εξειδικεύεται σε θέματα που θα μπορούσαν εύκολα να χαρακτηριστούν ως και Αποκρυφιστικά…
Στο παρόν άρθρο, θα ήθελα να ασχοληθώ με την θεματολογία της ταινίας MATRIX.
Μια ταινία που απέσπασε αντικρουόμενες κριτικές όχι μόνον από τους «ειδήμονες» του χώρου, αλλά ακόμα και από το κοινό που την παρακολούθησε!
Αφορμή για την ενασχόλησή μου, ερμηνεία και αποσυμβολισμό της ταινίας αυτής, στάθηκε μια συζήτηση μεταξύ φίλων στην οποία συμμετείχα και η εντύπωση που τους έκανε η οπτική μου ως προς τα προαναφερόμενα (μεταφυσική – εσωτερισμός – αποκρυφισμός κλπ.)
Και πριν να ξεκινήσουμε το ταξίδι στον αποσυμβολισμό της ταινίας, να αναφέρω πώς όπου υπάρχουν πολλές απόψεις, συνήθως είναι και αντικρουόμενες…
Αυτό φανερώνει ένα ΥΓΙΕΣ ΠΝΕΥΜΑ....
Θα ήταν όμως περισσότερο υγιές (υπερβολή δε λέω), όταν οι απόψεις έχουν μαζί τους και τα ανάλογα ΣΤΟΙΧΕΙΑ, ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ...
Θα προσπαθήσω λοιπόν να σας παραθέσω την άποψη μου για το θέμα του πρώτου μέρους από την τριλογία της ταινίας, την οποία και θα προεκτείνω στο παρόν άρθρο μαζί με τη 2η ταινία της τριλογίας, το Matrix Reloaded με όσα περισσότερα ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ και ΣΤΟΙΧΕΙΑ μπορώ
από την Υπέροχη Ελληνική Μυθολογία...
Από την Σκανδιναβική Μυθολογία...
Από την Εβραϊκή Μυθολογία...
Από τη Θεοσοφία...
Από τον Τεκτονισμό...
Από την Πυθαγόρεια Αριθμοσοφία...
Από το Βουδδισμό...
Από τον Γνωστικισμό...
Από την Ιερή Επιστήμη του Γιόγκα...
Και από πού να ξεκινήσω και πού να σταματήσω!
Αν και σχεδόν ΠΑΝΤΑ το Νο1 σε μια τριλογία, όπως το The Matrix τραβά ΟΛΕΣ τις εντυπώσεις, με τα εφέ που έχει αλλά και με την ιδιαίτερη πλοκή του έργου, σε αυτό το Νο2, το Matrix Reloaded, υπήρχε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ.....
Και μπορώ να πω άφοβα, πώς από ΚΑΘΑΡΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ σκοπιάς, η ταινία (ως τριλογία) θίγει από ΟΛΑ ΤΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΡΕΥΜΑΤΑ, όπως ήδη προανέφερα...
Και από πού ΔΕΝ είχε στοιχεία!!!!
Αντοχή να έχει κανείς και χρόνο για να τα "ρουφά" και να τα ανακαλύπτει....
Στην πρώτη ταινία ( The Matrix ), ο ήρωας μας ο Neo επικεντρώνεται σε ένα «δίλημμα»…
Πρέπει να ΔΙΑΛΕΞΕΙ ένα χάπι, μεταξύ του «Μπλε ή Κόκκινου» ...
Το «Μπλε ή Κόκκινο» χάπι, που θα έπρεπε να πάρει ο ΜΥΟΥΜΕΝΟΣ (με συγχωρείτε, ο πρωταγωνιστής ήθελα να πω), εάν ήθελε να προχωρήσει!!!
Όμως τι είναι αυτό το περίφημο MATRIX;
Στο μύθο της σπηλιάς του Πλάτωνα γίνεται αναφορά σε κάποιο άντρο μυήσεων, όπου τον υποψήφιο για μύηση τον κατέβαζαν μέσα σε μια σπηλιά (ΜΗΤΡΑ - matrix) όπου τον τοποθετούσαν με το πρόσωπο στα τοιχώματα της σπηλιάς, άναβαν από πίσω του μια φωτιά, του έδειχναν της σκιές που σχηματίζονταν και του φανέρωναν ότι αυτό που έβλεπε με τα «φυσικά του μάτια», ΟΙ ΣΚΙΕΣ δηλαδή, ήταν ο ΦΥΣΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ και πώς όλα αυτά που έβλεπε δε ήταν παρά μια ΠΛΑΝΗ, ΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ, ΜΙΑ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ...
Του έδειχναν πως ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!!!
Στην Ινδία μάλιστα, τον κόσμο που ζούμε, τον αποκαλούν στα Σανσκριτικά: ΜΑΓΙΑ – maya που στο ερμηνευτικό λεξικό θα δούμε ότι σημαίνει: ΑΥΤΑΠΑΤΗ, ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ!!!
Η Maya μέσα στην σκιά και την αιθάλη
Στην σπηλιά αυτή λοιπόν, ο υποψήφιος για μύηση «εφάρμοζε» αυτό που δίδαξε αιώνες αργότερα ο Ιησούς Χριστός στον Νικόδημο, διδάσκοντας τον περί της «ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ» όπου ο καλός μας Νικόδημος (και υπό το πρίσμα της αλληγορίας των λόγων του Ιησού Χριστού, ο Νικόδημος συμβολίζει την ανθρωποψυχή), αναρωτιέται:
«...πώς είναι δυνατόν να εισέλθει για δεύτερη φορά ο άνθρωπος στη μήτρα της μητρός του...»
Να η αλληγορία αλλά να και ένα «κλειδί» περί των μυήσεων...
Ο ΜΥΟΥΜΕΝΟΣ της οποιασδήποτε θρησκείας, δόγματος ή φιλοσοφικού συστήματος, γεννιέται για δεύτερη φορά «ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ» και έτσι παύει να ανήκει στον ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΣΚΙΑΣ αλλά μετέχει στο ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ...
Ο Ιάκωβος Μπαίμε, ένας από τους μεγαλύτερους Μυστικιστές του Δυτικού Πνεύματος, είπε σχετικά με τον αληθινό μυημένο:
Ο Ιάκωβος Μπαίμε
He alone is a true christian, whose soul and Mind has entered again into its original matrix, out of which the life of man has taken its origin, that is to say : The Eternal Word.
-Six Points
Όπου σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει:
Μόνος αυτός είναι ο αληθινός χριστιανός, του οποίου η Ψυχή του και ο Νους του έχουν ξανά εισέλθει στο αρχικό του Matrix (=μήτρα, πηγή) έξω από το οποίο έχει την προέλευσή της η ζωή του ανθρώπου, και κατ' ουσίαν: Ο Αιώνιος Λόγος
Μια ερώτηση πάντως που δημιουργείται εύλογα, είναι αν ΤΕΛΙΚΑ, η μύηση της ανθρωποψυχής είναι μια ΝΕΑ ΓΕΝΝΗΣΗ(;;;).
Δηλαδή ο ήρωας της ταινίας, ο Neo (αναγραμματισμός της λέξεως One = Ο ΕΝΑΣ, αλλά και παραφθορά της λέξεως New = NEOΣ) όταν λαμβάνει τη ΜΥΗΣΗ, που ζει;;;
Ζει στον «ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ»
ή
ζει στην «ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ»
αλλά
ΕΝ ΠΛΗΡEI ΣΥΝΕΙΔΗΣEI για το ΠΟΥ ΑΚΡΙΒΩΣ βρίσκεται;;;;
Και χάριν βοηθείας, να σας παραθέσω μια φράση του Ηρακλείτου, εκείνου του «Σκοτεινού Φιλοσόφου», που μου την ανάφερε ένας καλός φίλος επάνω στη συζήτηση:
ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΞΥΠΝΗΤΟΥΣ.
ΟΙ ΚΟΙΜΙΣΜΕΝΟΙ ΖΟΥΝ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟ.

Ο Ηράκλειτος, ο «σκοτεινός φιλόσοφος»
Μήπως και δεν είναι έτσι τα πράγματα;
Όλοι οι «ξυπνητοί», βλέπουν και αντιλαμβάνονται μια κοινή (σχεδόν) πραγματικότητα, η οποία κατά τους φιλοσόφους, μπορεί και να ΜΗΝ υπάρχει!
Ενώ οι «κοιμισμένοι», δηλαδή αυτοί που έχουν παραδώσει τα ηνία στην Ψυχή (αφού ο εγκέφαλος κοιμάται), καταφέρνουν να φτάνουν σε κόσμους «ξεχωριστούς», σε κόσμους που μπορεί να φτάσει η Ψυχή του καθενός μας…
Αλλά ας επιστρέψουμε στην ταινία, όπου και ΜΟΝΟ ο τίτλος της περίφημης τριλογίας, MATRIX, κρύβει μέσα του πέραν από την «Σπηλιά του Πλάτωνα» όπως προανέφερα και έναν ακόμα μεγάλο (κατ’ εμέ) συμβολισμό....
Η λέξη MATRIX που σημαίνει ΜΗΤΡΑ, μας δίνει έναν "παράξενο" ΑΝΑΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ...
Κρύβει την λέξη XIRAM !!!!!
Ποιος είναι λοιπόν ο Χιράμ και τι είναι το Matrix;;;
Υπάρχει σχέση μεταξύ τους;;;;
Κάποιο κοινό σημείο ίσως, που να μας βοηθήσει στη δημιουργική μας σκέψη;
Μα και βέβαια υπάρχει, η πόλη ΣΙΩΝ, που κρύβει μέσα της το τελευταίο ανθρώπινο ΕΛΕΥΘΕΡΟ κύτταρο κατά το 2ο μέρος της ταινίας…
Η άγια πόλη Σιών
Χμμμ, αλήθεια...
Πού έχτισε ο Χιράμ τον Ναό του Θεού με εντολή του βασιλέως Σολομώντα;;;;
Τι είναι ο ΝΑΟΣ που έχτισε;;;;
Και ο περίφημος ΤΕΚΤΟΝΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ του Χιράμ;;;;
Τι σχέση μπορεί να έχει με το θέμα της ταινίας;;;;
Ο βασιλέας Σολομώντας & ο Χιράμ Αμπίφ
Θέτω ερωτήσεις που θα μας βοηθήσουν όλους να αντιληφθούμε με ένα ακόμα διαφορετικό πρίσμα τη ταινία....
Αυτός ο ΑΝΑΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ της λέξεως MATRIX ως ΧΙΡΑΜ, γίνεται χωρίς το γράμμα Τ και από εδώ και πέρα, μπαίνουμε στα "Αρρητα & τα Κρύφια", σε έναν "άλλο κόσμο τύπου Matrix", αυτόν της Εβραϊκής Μυστικής Προφορικής Παράδοσης, της Καμπαλά...
Ο καμπαλιστής (Portae Lucis Johann Miller 1516)κρατών το Σεφιροθικό Δέντρο
Εκεί μέσα (στην Καμπαλά) υπάρχει μια ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ που βοηθά στην ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ, ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ, αλλά και ΑΠΟΚΡΥΨΗ λέξεων και εννοιών μέσα στις ΙΔΙΕΣ τις λέξεις!!!
Το σύστημα αυτό, της ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ, ονομάζεται Νοταρικόν.
Ο πολυμαθής και βαθύς ΓΝΩΣΤΗΣ της Καμπαλά Γουίλιαμ Γουίν Γουέστκοτ στο Τheosophical Glossary της Ελένης Πετρόβνας Μπλαβάτσκυ, στο λήμμα "Νοταρικόν", μας αποκαλύπτει ΕΝΑ μέρος του λέγοντας πώς :
Ελένη Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ (1831 -1891)
"...είναι μια διαίρεση της ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ Καμπαλά. Αναφέρεται στο σχηματισμό ΛΕΞΕΩΝ από τα ΑΡΧΙΚΑ ή ΤΕΛΙΚΑ γράμματα λέξεων σε κάθε φράση, ή ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΩΣ σχηματίζει ΦΡΑΣΕΙΣ με ΛΕΞΕΙΣ που φτιάχνονται από τα ΑΡΧΙΚΑ ή ΤΕΛΙΚΑ γράμματα ΑΛΛΩΝ ΛΕΞΕΩΝ..."
Από εκεί λοιπόν, ορμώμενος και ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ και ένα "μέρος" που δεν αποκάλυψε ο πολυμαθής Καμπαλιστής, παρέθεσα το σκεπτικό μου, επάνω σε αυτό που έγραψα...
Πάντως, να τονίσω σε εκείνους που δια της λογικής προσπαθούν να προσεγγίζουν ΟΛΑ τα πράγματα, ότι με ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΟΥΣ συσχετισμούς το μόνο που καταφέρνουμε, είναι να ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ στη ΛΟΓΙΚΗ και στους ΔΑΙΔΑΛΟΥΣ του ΜΥΑΛΟΥ - ΦΥΣΙΚΟΕΓΚΕΦΑΛΟΥ...
Ο Φυσικοεγκέφαλος και οι δαιδαλώδης έλικες που τον αποτελούν
Και τώρα γι' αυτό το περίφημο Χ που στα αγγλικά είναι Η...
Αναγκαστικά, θα μιλήσω για λίγο πιο βαθιά στοιχεία του ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΥ που σχετίζονται με το Μύθο του Χιράμ, του ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑ του Ναού...
Στην ΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΣΤΟΑ υπάρχουν ΔΥΟ ΣΤΗΛΕΣ...
Οι "γνωστές" (σε όσους ασχολούνται) με τα γράμματα J & B...
Μεταξύ ΟΛΩΝ των άλλων που συμβολίζουν (άρρεν & θήλυ κλπ.), φανερώνουν και μια ΑΡΜΟΝΙΑ.
Τώρα, σύμφωνα με τον Γάλλο Καμπαλιστή και Δάσκαλο της Υψηλής Μαγείας Αλφόνς Λουί Κονστάν, που είναι γνωστός στους περισσότερους με το εξεβραϊσμένο όνομά του Ελιφάς Λεβί Ζαχέντ, μας αποκαλύπτεται πώς :
"...τα γράμματα καθορίζονται ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΑ μέσω ενός προτύπου συμβόλου, που είναι γνωστό σαν το σχέδιο της Εδέμ... ...το πρότυπο σύμβολο δίνει με ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΑ όχι μόνο το νόημα όλων των γραμμάτων μας, ΑΛΛΑ και των αριθμών μας…"
Ελιφάς Λεβί
Με βάση λοιπόν, τα παραπάνω λεγόμενα του Ελιφάς Λεβί, οι ΔΥΟ ΣΤΗΛΕΣ του ναού που φανερώνουν μια ΑΡΜΟΝΙΑ, εάν θέλουμε να βρούμε και τη ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ, δεν έχουμε παρά να ΦΑΝΤΑΣΤΟΥΜΕ μια ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ γραμμή να τις ενώνει & να τις ισορροπεί, δηλαδή έχουμε ένα ΙΔΕΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ σύμβολο, το γνωστό μας 'Ητα
Στα αγγλικά λοιπόν, η λέξη Χιράμ γράφεται: Ηiram και ευλόγως αναρωτιόμαστε ΠΩΣ το αγγλικό Η, γίνεται στα ελληνικά Χ....
Εδώ μέσα, κρύβεται ΜΙΑ από τις "άπειρες" επεξηγήσεις του ΥΨΙΣΤΟΥ αρχετυπικού συμβόλου, αυτού του ΙΔΙΟΥ του Σταυρού...
Και πάλι από τον Ελιφάς Λεβί θα δανειστώ μερικές σκέψεις του για τον Σταυρό...
Λέει λοιπόν ο Λεβί :
"...Ας συμβολίσουμε ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ τον Ελοΐμ με τα ΔΥΟ ΠΛΕΓΜΕΝΑ ΤΡΙΓΩΝΑ.
Το ΕΝΑ(αυτό που η κορυφή του κοιτά προς τα ΠΑΝΩ) είναι ο Πατέρας ή το ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟ και το ΑΛΛΟ (που κοιτά η κορυφή του προς τα ΚΑΤΩ) είναι η Μητέρα ή το ΠΑΘΗΤΙΚΟ.
Δυνάμει της αρχής της ΚΥΚΛΙΚΗΣ ΕΝΑΛΛΑΓΗΣ, καθένα από τα μέρη του Ελοΐμ περιέχει τις ΤΡΕΙΣ ΑΡΧΕΣ:
Πατέρας -
Μητέρα (ή υιός) και Αγάπη (ή άγιο πνεύμα)...
...Υπάρχει επίσης μια ΔΙΑΣΤΑΥΡΟΥΜΕΝΗ δράση του πατέρα επάνω στον Υιό & του Υιού επάνω στον πατέρα και γι' αυτό ο σταυρός του Αγ. Ανδρέα εκφράζει το μυστήριο του Αγίου Πνεύματος ( Χ )..."
Η σταύρωση του Αγ. Ανδρέα
Με αυτό το ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΒΛΕΜΜΑ προς τα Άρρητα και τα Κρύφια της Παγκόσμιας Θεολογίας βλέπουμε πώς το Άγιο Πνεύμα που συμβολίζεται ΚΑΙ με τον Σταυρό του Αγ. Ανδρέα ( Χ ), όπου μέσα στον τεκτονικό Μύθο του Χιράμ με μια ΑΛΛΗΓΟΡΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ το βρίσκουμε να ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙ με τη Δημιουργία του Κόσμου (κατασκευή του Ναού) από τον Λόγο που "δι’ αυτού τα πάντα έγιναν" (Αρχιτέκτονας Χιράμ), κατά το θέλημα του Θεού (βασιλέας Σολομώντας)....
Μα και κατά τα λεγόμενα του Ελιφάς Λεβί, το Άγιο Πνεύμα συμβολίζεται ΚΑΙ με τον Σταυρό του Αγίου Ανδρέα!!!
Δηλαδή, το αρχετυπικό και ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΟ γράμμα "Χ" αντιστοιχεί στον Χιράμ, τον Αρχιτέκτονα του Ναού (κόσμου) και κατά τη ταινία, τον Αρχιτέκτονα του Matrix...!!!
Κλείνοντας επ' αυτού, αν θα μπορούσα να πω κάτι τέτοιο, παραθέτω τον εξής συμβολισμό σχετικά με τον Χιράμ και τον Σταυρό του Αγ. Ανδρέα.
Στην αγιογραφία της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας, η απεικόνιση του γεγονότος της Αναστάσεως κρύβει έναν σχετικό με το θέμα μας συμβολισμό:
Όπως και εσείς διαπιστώνετε, ο Αναστάς Ιησούς Χριστός εκ του τάφου του Άδου, πατήσας τον Θάνατον τον οποίον και αλυσόδεσε, τείνει χείρες βοηθείας προς τον Αδάμ και την Εύα και τους σώζει εκ τας αιωνίου τιμωρίας του Θανάτου.
Οι 2 πύλες του Άδου σχηματίζουν τον Ιερό Σταυρό του Αγίου Ανδρέου, το ουδός του Παραδείσου, το κεφαλόσκαλο του δηλαδή…
Ο Ιησούς Χριστός ουσιαστικά, ανοικοδομεί τις δύο στήλες, την άρρενα μέσω του Αδάμ και τη θήλεια μέσω της Εύας και Αυτός καταστάται η ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΝΤΙΘΕΤΩΝ !!!
Ας επιστρέψουμε όμως, στα δεδομένα του Μatrix:
Στη Βουδιστική φιλολογία υπάρχει ένα κείμενο, που μας αποκαλύπτει τα λόγια του Βούδα Σιντάρτα Γκοτάμα, κατά την στιγμή της αφύπνισής του.
Να σημειώσω εδώ, ότι η μητέρα του Σιντάρτα λεγόταν Maya!!!
Το όνειρο της Maya και η σύλληψη του Βούδα
Σας τα παραθέτω, γιατί θα τα συνδυάσω με τα ερωτήματα που έθεσα σχετικά με τον Χιράμ και το Ναό που έκτισε.
ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
"Μέσα από κύκλους πολλών γεννήσεων περιπλανήθηκαχωρίς ανταμοιβή,χωρίς ανάπαυση.αναζητώντας τον Κτίστη αυτού του Σπιτιού.Επίπονη η γέννησηξανά και ξανά.Κτίστη του Σπιτιού, έχεις φανερωθεί!Δε θα ξαναχτίσεις ξανά Σπίτι.Όλες οι κολώνες σου έχουν σπάσει,η οροφή σου έχει καταστραφεί,στραμμένος προς το άμορφο, ο νουςέχει φτάσει στο τέλος της επιθυμίας"
Νταμμαπάντα
Από το παραπάνω απόσπασμα, σας παροτρύνω να το δούμε (το MATRIX) από την "σκοπιά" της ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ (της νέας γέννησης στον ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ, τη γέννηση ενός ΜΥΣΤΗ) του ήρωα Neo.
Όμως αυτά τα λόγια του Βούδδα, του ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΥ, που εκστόμισε ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΦΩΤΙΣΗΣ ΤΟΥ, είναι ΑΡΡΗΚΤΑ συνδεδεμένα με τη ΜΥΗΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ που βιώνει ο καθένας μυούμενος, καθώς και με το μύθο του ΧΙΡΑΜ που προανέφερα...

Ο Αφυπνισμένος Βούδας (ο Φωτισμένος)
Και λόγω του ότι (προσωπικά ΠΑΝΤΑ) θεωρώ τους ΜΥΘΟΥΣ ως μια ΜΥΗΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ για εκείνον που καταπιάνεται μαζί τους, νομίζω πώς βρίσκουμε έναν ακόμη "μίτο", που θα μας βοηθήσει να δούμε την ταινία με μία ΑΚΟΜΑ πιο "βαθιά" οπτική, αλλά και με διαφορετική προοπτική...
Λέει λοιπόν ο Βούδας: "...αναζητώντας τον Κτίστη αυτού του Σπιτιού..."
Μα το «Σπίτι» που αναφέρει το απόσπασμα, είναι το ΦΥΣΙΚΟ ΣΩΜΑ, το οποίο ΣΩΜΑ είναι και ο ΟΙΚΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (τον οποίο σε 3 ημέρες «ΞΑΝΑΕΧΤΙΣΕ» με την ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ο Μεγάλος Ραββί)...
Και ποιος είναι ο «Κτίστης» για το φυσικό μας σώμα;
Κατά τον Εσωτερισμό, η Ψυχή που θα ενοικήσει σε αυτό, που θα του δώσει ζωή, θα το εμψυχώσει.
Έτσι, και τον "πραγματικό" οίκο του Θεού τον έχτισε ο "Υιός της Χήρας", ο ΧΙΡΑΜ, τον οποίο και κάλεσε από την Τύρο ο Σολομώντας για να τον ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΕΙ...
Ο Ναός του Σολομώντα με εμφανείς τις 2 στήλες.
Και λέει στη συνέχεια πάλι ο Βούδας: "…Κτίστη του Σπιτιού, έχεις φανερωθεί!
Δε θα ξαναχτίσεις ξανά Σπίτι…"
Η Λίθος Κυβίστηκε...
Ο Οίκος, από την ΣΤΙΓΜΗ που ο Μυημένος ΕΠΙΤΕΛΕΣΕ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΤΟΥ, δεν έχει πια ανάγκη να ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ να υπάρχει...
Πότε όμως ΠΡΑΓΜΑΤΩΝΕΤΑΙ αυτό το γεγονός;;;
Η κυβισμένη λίθος με τα εργαλεία για την κύβιση
Ο Διδάσκαλος Σιντάρτα λέει, ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ...
ΟΤΑΝ Ο ΚΤΙΣΤΗΣ (ΜΥΣΤΗΣ), ΦΑΝΕΡΩΘΕΙ...
Και πότε έχουμε την ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ;;;
Κατά τη μυητική διαδικασία του Ιησού, ΤΡΕΙΣ ΗΜΕΡΕΣ μετά από το "θάνατό του"...
Κατά τη μυητική διαδικασία στο MATRIX, ΤΡΙΑ ΛΕΠΤΑ μετά από το "θάνατο" του Νeo...
Ο συμβολισμός... ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ...
Το ΣΩΜΑ, μαζί με τα ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥ και άρα και με τις ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΟΥ (αυτές που ΣΚΛΑΒΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΕ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ), που στα λόγια του Βούδα αναφέρεται ως: "...οι κολώνες σου που έχουν σπάσει...", είναι όλα εκείνα που δημιουργούν την ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ που αποκαλούμε MATRIX και που οι Ινδοί την αποκαλούν Maya - Πλάνη - Αυταπάτη - ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ...
Και αν στο πρώτο μέρος της τριλογίας, η μύηση του ήρωα Neo, είχε να κάνει με την ΕΠΙΛΟΓΗ ή ΕΚΛΟΓΗ για το ΜΠΛΕ ή ΚΟΚΚΙΝΟ χαπάκι, στο δεύτερο μέρος το ΕΠΟΜΕΝΟ ΣΤΑΔΙΟ ΜΥΗΣΗΣ του ήρωα μας (Neo), είχε να κάνει με δύο πόρτες …
Τη ΔΕΞΙΑ και την ΑΡΙΣΤΕΡΗ …
Ας δούμε... ποιά ήταν η ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ της Μύησής του;;;;
Ο Αρχιτέκτονας του δείχνει ΔΥΟ ΠΟΡΤΕΣ και του λέει ότιστη μία θα σώσει την ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ, αλλά από την άλλη θα σώσει την ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΟΥ (Trinity).
Το αποτέλεσμα της ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΜΥΗΣΗΣ [αν στην πρώτη ήταν ΜΟΝΟ το να του προσφέρει ο Μορφέας (μυητής) την ΑΛΗΘΕΙΑ και τίποτα παραπάνω], σε αυτήν ήταν το να ζήσει με το βάρος της ΑΛΗΘΕΙΑΣ και την ΓΝΩΣΗ της!!!
Να ζήσει με το βάρος της ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΗΣ…
Το ρόλο του μυητή στη 2η μύησή του την είχε ο ίδιος ο "ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ" του Matrix!
Μπορείτε να κάνετε τώρα, τους ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΥΣ συσχετισμούς, με όσα παρέθεσα ΠΡΙΝ για τον Χιράμ Αμπίφ, τον Αρχιτέκτονα του Ναού του Σολομώντα και θα ΕΚΠΛΑΓΕΙΤΕ, ιδιαιτέρως όσοι από εσάς ασχολείστε με τον Τεκτονισμό, τον Ροδοσταυρισμό και γενικά, όσοι ασχολείστε με τα λεγόμενα Δυτικά συστήματα μυητικής παράδοσης, γεγονός που θα επαληθευτεί στη συνέχεια.
Είναι πλέον βέβαιο, όσο βέβαιο μπορεί να είναι ένα MATRIX, ότι το κλειδί για την "πηγή του Matrix" που αναζητά ο Neo, είναι οι ΠΕΝΤΕ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΜΑΣ...
Και στο σημείο αυτό, θα ήθελα να αναφέρω κάτι σχετικά με τις διάφορες κριτικές που δέχθηκε η ταινία, μιας και οι κριτικές αυτές έγιναν με γνώμονα και άξονα την ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΟΠΤΙΚΗ του κριτικού ή θεατή της ταινίας.
Η ΟΠΤΙΚΗ του καθενός μας είναι ένα MATRIX...
Θέλω να πω, πώς ο ΚΑΘΕΝΑΣ μας, με το "υπόβαθρο" που έχει, ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ και διαφορετικά το θέμα της ταινίας…
Πολλοί ίσως, να ήθελαν περισσότερη ΠΟΣΟΤΗΤΑ σε αυτό το 2ο μέρος, από όση ποσότητα είδαν και στο 1ο.
Άλλοι ίσως, να μπερδεύτηκαν με τις «διαφορές» που είχε το 1ο με το 2ο μέρος του έργου.
Και η σημαντικότερη διαφορά που εντόπισα, είναι πως στην πρώτη ταινία γνωρίζαμε ΜΟΝΟ την Τριάδα:
ΜΟΡΦΕΑΣ - ΤΡΙΝΙΤΗ - ΝΕΟ...
Σε αυτό το 2ο μέρος, μας αποκαλύφθηκε ότι η Τριάδα αυτή ΔΕΝ ΗΤΑΝ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ και η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΑΡΧΗ, αλλά ΠΑΝΩ από αυτήν υπήρχαν ΑΛΛΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ, που ΕΚΕΙΝΕΣ είχαν το βάρος των ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ και η γνωστή μας πλέον Τριάδα είχε το βάρος της ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΣ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ...
Και αυτό είναι μια ΚΑΘΑΡΑ Γνωστική εκδοχή της Δημιουργίας...
Κατά τους Γνωστικούς, ο Κόσμος ΔΕΝ δημιουργήθηκε από τον Ένα και Μόνο Θεό, αλλά από μια Ιεραρχία Αγγέλων, τους Ελοχίμ, όπου Εκείνοι έφτιαξαν τον κόσμο κατά τη δική τους εικόνα και τη δική τους ομοίωση και αυτοί οι Ελοχίμ, είναι οι αίτιοι για τα όσα περνά ο άνθρωπος επάνω στην γη.
Όμως και η Μυθολογία είχε την τιμητική της σε αυτό το 2ο μέρος της τριλογίας, όπως ήδη προανέφερα.
Οι "καλοί" λοιπόν, της υπόθεσης ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ το πλήρωμα του "Ναβουχοδονόσορα", του σκάφους του Μορφέα, αλλά υπήρχε μια ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΠΟΛΗ, που είχε ΔΟΜΗ και ΙΕΡΑΡΧΙΑ...
Στο 2ο αυτό μέρος λοιπόν, έκαναν την εμφάνισή τους (μεταξύ ΟΛΩΝ των άλλων) και 2 νέα "πρόσωπα"...
Ο Λοκ και η Νιόβη...
Στην ιστορία που εκτυλίσσεται στη μεγάλη οθόνη, η Νιόβη ήταν η αγαπημένη του Μορφέα, αλλά σε κάποια στιγμή του την "έκλεψε" (ερωτικά πάντα) ο Λοκ...
Ο Λοκ λοιπόν, ποιός είναι και τι κρύβεται ΠΙΣΩ από το όνομα αυτό;;;
Προσωπικά, με παραπέμπει στην Σκανδιναβική Μυθολογία!!!
Σε αυτή την ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ μυθολογία (όπως είναι άλλωστε και ΟΛΕΣ οι μυθολογίες), υπάρχει ο Θεός Λόκι που είναι αδερφός εξ αίματος με τον Θεό Οντίν...
Ο Οντίν
Αυτοί οι δύο αδερφοί είναι ένα ακόμα ΔΙΔΥΜΟ κακού - καλού, όπως και τόσα άλλα...
Στην ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ και ΕΠΙΔΕΡΜΙΚΗ οπτική, ο Λόκι συμβολίζει το Κακό Πνεύμα των Σκανδιναβών...
Εσωτερικά όμως τι συμβολίζει;;;
Εσωτερικά, είναι ΑΠΛΑ μια "ενάντια δύναμη", μόνο επειδή ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΘΗΚΕ από την αρχέγονη Αρμονία...
Στο 'Εδδα, είναι ο πατέρας του φοβερού λύκου Φένρις και του φιδιού Μίντγκραντ.
Το φίδι Μίντγκραντ σχεδιάζοντας το Άπειρο με το σώμα του
Όπως ΗΔΗ ανέφερα, είναι ο αδερφός του Οντίν, του καλού και ανδρείου Θεού και άρα, ο Λόκι είναι η ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ...
Μα και στην ταινία ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΤΣΙ έχουν τα πράγματα!!!!
Στην κρίσιμη ερώτηση για το ΠΩΣ θα αντιμετωπίσουν την επίθεση 250,000 μηχανών, χωρίς να πάθουν κάτι οι ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ της ΥΠΟΓΕΙΑΣ ΠΟΛΗΣ, της Σιών, ο μεν Μορφέας προτείνει ΕΠΙΘΕΣΗ και πόλεμο, ενώ ο Λόκ(ι) προτείνει ΑΜΥΝΑ πίσω από τα οχυρά τους!!!!
Αλλά ας ρίξουμε και μια ματιά στη Νιόβη...
Κατά την Ελληνική Μυθολογία, την ΠΛΟΥΣΙΟΤΑΤΗ αυτή μυθολογία που ΔΥΣΤΥΧΩΣ δεν ασχολούμαστε μαζί της ΟΠΩΣ ΘΑ ΑΡΜΟΖΕ ΣΕ ΕΛΛΗΝΕΣ, η Νιόβη σχετίζεται με τους μύθους για την καταγωγή του ΠΡΩΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ...
Λέγεται λοιπόν, πως ο "πρώτος άνθρωπος" που βγήκε από τη λίμνη της Κωπαΐδας, ήταν ο Αλαλκομενεύς, ο οποίος πήρε ως γυναίκα του τη Νιόβη και έτσι, έχουμε στους Βοιωτικούς μύθους τη Νιόβη ως πρώτη μάνα των Ανθρώπων...
Η Νιόβη, η πρώτη Μάνα των Ανθρώπων
Μια κόρη της Νιόβης ήταν και η Μελία (!!!!!), η οποία κατά τους μύθους του Άργους, είχε έναν γιο, τον Φορωνέα, ο οποίος ήταν και ο ΠΡΩΤΟΣ άνθρωπος, που έφτιαξε - οργάνωσε την ΠΡΩΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ...
Σε άλλη εκδοχή των μύθων για τη Νιόβη λέγεται, πως ο Δίας την ερωτεύτηκε και εκείνη του χάρισε τον Άργο και τον Πελασγό...
Όπως και να έχει πάντως, η ΝΙΟΒΗ έχει να κάνει με τους μύθους για τα ΠΡΩΤΑ ΦΥΛΑ ή ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ των Ελλήνων, είτε ως μάνα, είτε ως γιαγιά, είτε ως κόρη...
Αυτή λοιπόν είναι η "άγνωστη" μυθολογική Νιόβη...
Ας δούμε τώρα ποια σχέση μπορεί να έχει με τη ταινία...
Είπαμε ότι ΠΡΩΤΑ ήταν ΖΕΥΓΑΡΙ με τον Μορφέα και ύστερα με τον Λόκ(ι)..
Νομίζω πώς εδώ μας δείχνει την ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ και την ΑΡΜΟΝΙΑ μεταξύ των ΔΥΟ ΙΣΩΝ, αλλά ΑΝΤΙΘΕΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ (της Θεότητας;)...
Είναι το αντικείμενο του ΕΡΩΤΑ, του Θεού που δημιουργεί τη ΖΩΗ, την οποία και εμΦΑΝίζει και εμΦΑΝίζεται και ο ΙΔΙΟΣ, μέσα από ένα αυγό, μια ΜΗΤΡΑ (Μatrix) ως ΦΑΝΗΣ - ΕΡΩΣ!!!
Ο Φάνης Έρως μέσα από το Κοσμικό Αυγό της Δημιουργίας
H Κόρη της Ελληνικής Μυθολογικής Νιόβης, η Μελιά, μας οδηγεί ΚΑΙ ΠΑΛΙ στην Σκανδιναβική Μυθολογία και πίσω στον Λόκ(ι) !!!!
Πώς;;;;
Μα αφού η Μελιά, ως δέντρο, είναι το γνωστό μας Κοσμικό Δέντρο, που αλλιώς λέγεται Υγκτρασίλ !!!
Το Υγκτρασίλ
Αυτό το δέντρο είναι το σύμβολο του κόσμου για τους αρχαίους Σκανδιναβούς, το "δέντρο του σύμπαντος, του χρόνου και της ζωής".
Είναι ένα αειθαλές δέντρο, γιατί Νόρνες του Πεπρωμένου το ραντίζουν καθημερινά με το νερό της ζωής από την πηγή Ουρντ.
Οι 3 Νόρνες που κλώθουν το Πεπρωμένο
Έτσι ο Μίντγκραντ, ο γιος του Λόκι (όπως ήδη προανέφερα), το Φίδι του Κοσμικού Κακού που ροκανίζει τις ρίζες της Μελιάς, δε θα καταφέρει να κάνει το κακό που επιδιώκει, μέχρις ότου να δοθεί η "τελευταία μάχη", οπότε η ζωή, ο χρόνος και ο κόσμος θα χαθούν και θα εξαφανιστούν...
Αλλά και ο Μύθος της ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ είχε την τιμητική του (και ήταν μάλλον φυσικό, με μια ΥΠΕΡΟΧΗ Μόνικα Μπελούτσι στον ομώνυμο ρόλο).
Στον Ελληνικό μύθο, όταν η Περσεφόνη έφαγε το ΡΟΔΟΚΟΥΚΙ από το χέρι του συζύγου της Κρονίδη Άδη, έμεινε "δεμένη" με τις ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΗΣ και αυτός ήταν ο λόγος που ΞΑΝΑΓΥΡΝΟΥΣΕ στον Κάτω Κόσμο κοντά Του (στον κόσμο της ύλης δηλαδή), για να έχει τη συνέχιση των ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ…
Το ροδοκούκι της Περσεφόνης
Πώς παρουσιάζεται αυτό στην ταινία;
Ο σύζυγος της Περσεφόνης (στην ταινία πάντα), ο Μεροβίγκιο, έδωσε σε μια ΑΛΛΗ γυναίκα ένα ΚΟΜΜΑΤΙ από κέικ ΔΙΚΗΣ ΤΟΥ κατασκευής...
Το αποτέλεσμα ποιο ήταν;;;
Μα να πάνε ΚΑΙ οι δύο στις "γυναικείες τουαλέτες" για μια γρήγορη ερωτική συνεύρεση.ΔΗΛΑΔΗ και στις 2 περιπτώσεις (Ελληνική μυθολογία & ταινία), η γυναίκα έφαγε κάτι από τον σύζυγό της και έτσι, έχασε την ευκαιρία της επιστροφής της στην «πραγματικότητα», έμεινε δηλαδή εγκλωβισμένη μέσα σε ένα Matrix…
Και σήμερα, μήπως το ΣΕΞ, δηλαδή η ΕΝΩΣΗ δεν είναι που ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ την εποχή μας και το δέσιμό μας με την ΥΛΗ;;;
Είναι γεγονός, ότι ΜΟΝΟ με τη σεξουαλική επαφή μπορούν και είναι ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΜΑΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ…
Αλλά και πάλι, για να "μαρτυρήσει" η Περσεφόνη στον Νeo (και την ομάδα του) το ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΛΕΙΔΟΚΡΑΤΟΡΑΣ, δε ζητάει από τον Neo παρά ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΦΙΛΙ !!!
Ένα φιλί που θα της ΘΥΜΙΣΕΙ την ΑΓΑΠΗ και το ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ…
Τώρα ΑΝ σας θυμίζει κάτι το ΦΙΛΙ και η ΠΡΟΔΟΣΙΑ, μακριά ΔΕΝ ΕΙΣΑΣΤΕ...
Ας δούμε τώρα το ΠΩΣ θα φτάσουν στην ΠΗΓΗ του MATRIX...
Ο χρόνος που χρειάζονται για να ΦΤΑΣΟΥΝ είναι: 314 δευτερόλεπτα !!!!
Αν δεν κάνω λάθος, το 3.14 είναι το περίφημο π του κύκλου...
Αλλά ΑΝ διαιρέσουμε το 314 με το 60, τότε έχουμε ένα ΠΑΡΑΞΕΝΟ αποτέλεσμα...
Κάντε τον υπολογισμό και θα βρείτε ότι είναι 5 λεπτά και 24 δευτερόλεπτα!!!
Χοντρικά ΠΕΝΤΕ ΛΕΠΤΑ...
Μα ΠΕΝΤΕ δεν είναι οι ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΜΑΣ;;;;
Μήπως λοιπόν, για να φτάσουμε στην ΠΗΓΗ ΤΟΥ MATRIX, χρειαζόμαστε να ΑΠΟΚΟΠΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΜΑΣ οι οποίες και το ΤΡΟΦΟΔΟΤΟΥΝ αυτό το Matrix;;;
Μήπως χρειάζεται (κατά την ταινία πάντα) ΕΝΑ λεπτό και ΠΕΝΤΕ δευτερόλεπτα (1.05) για ΚΑΘΕ ΜΙΑ ΑΙΣΘΗΣΗ;;;;
Και ποιο είναι το αποτέλεσμα από αυτό;;;
Μα η ΠΛΗΡΗ ΕΝΩΣΗ με την πηγή του Matrix...
Και η ένωση συμβολίζεται με τον αριθμό ΕΞΙ (6) και το ΕΞΙ (Six - Sex) μας το δίνει και ο ΑΝΑΛΟΓΟΣ χρόνος για την αποκοπή της ΚΑΘΕ ΜΙΑΣ ΑΙΣΘΗΣΗΣ...
1.05 = 1 + 0 + 5 = 6 (ΕΞΙ) !!!!!!!
Τελικά, ο ήρωάς μας τα ΚΑΤΑΦΕΡΕ και έφτασε στην ΠΗΓΗ του Matrix...
Μόλις ανοίγει την ΠΟΡΤΑ, βρίσκεται σε ένα δωμάτιο γεμάτο από οθόνες και με έναν τύπο να κάθεται στη μέση του δωματίου ντυμένο στα λευκά...
"Ποιος είσαι εσύ", τον ρωτά έκπληκτος ο Νeo...
"Είμαι ο ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ του Μatrix", απαντά Εκείνος...
Δηλαδή ήταν αυτός που κατασκεύασε - ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ το ΜΑΤΡΙΞ...
Και εκεί του αποκαλύπτει ότι ΑΥΤΟ ΤΟ ΜATRIX δεν ήταν το ΠΡΩΤΟ, αλλά το ΠΕΜΠΤΟ !!!!!!!!!!
Και πώς εκείνοι που το συναποτελούν, είναι τα ΑΚΡΙΒΗ "αντίγραφα" του πρώτου, του δεύτερου κλπ, κλπ...
Δηλαδή, του ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ το μυστικό, ότι προϋπήρξαν από τον Neo άλλοι ΠΕΝΤΕ ΕΚΛΕΚΤΟΙ....
Εδώ κρύβεται η Θεοσοφική θεώρηση του κόσμου και της Δημιουργίας του με τις ΕΠΤΑ ΡΙΖΕΣ ΦΥΛΕΣ, αλλά και αυτή του Ησιόδου, που μιλά για ΤΑ ΕΠΤΑ ΓΕΝΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ (εμείς είμαστε στην ΠΕΜΠΤΗ)...
Επίσης, κρύβει τη Βουδιστική και Ινδουιστική άποψη περί του κόσμου τόσο ως Maya (Βουδισμό), όσο και ότι ο κόσμος είναι μια ΕΚΠΝΟΗ του Βράχμα (Ινδουισμό).
Το θέμα λοιπόν, της ταινίας έχει να κάνει ΟΧΙ με την ΕΚΠΝΟΗ ΤΟΥ (δημιουργία), αλλά με την ΕΙΣΠΝΟΗ ΤΟΥ (απεκδήλωση του κόσμου)…
Μια σχηματική απεικόνιση της διάλυσης των κόσμων
Το γνωστό Πραλάγια με τους κύκλους των Μανβατάρα (κατά τη Θεοσοφία)…
Η Θεοσοφική άποψη για τη Δημιουργία του Κόσμου και τη διάρκειά της
Να σας θυμίσω λοιπόν, πώς στη διαδικασία της 2ης μύησης του Neo που προανέφερα, ο Αρχιτέκτονας του Matrix του ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ, ότι ΟΤΑΝ καταστραφεί η ανθρωπότητα, δε θα είναι η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ αλλά η ΠΕΜΠΤΗ (ρίζες φυλές κλπ, κλπ)...
Του δίνει δηλαδή ΣΤΟΙΧΕΙΑ για να ΚΡΙΝΕΙ ΟΡΘΑ στην ΕΠΙΛΟΓΗ που του έθεσε...
Δηλαδή, αν επέλεγε την ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ, θα ήταν «μάταιο», αφού η ανθρωπότητα είναι βέβαιο, ότι θα καταστραφεί για ακόμα δύο φορές σύμφωνα με το Ησίοδο & την Θεοσοφία, που μιλούν για ΕΠΤΑ γένη ή ΕΠΤΑ ρίζες φυλές της ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ.
Αλλά ας βάλω εδώ μια τελεία.
Αντιλαμβάνομαι, ότι η πληθώρα των στοιχείων που σας παρέθεσα, κάνει την κατανόηση του άρθρου ακόμα πιο δύσκολη, αλλά όταν κάποιος ασχολείται με το MATRIX, αναρωτιέμαι πόσο «εύκολα» μπορεί να το κατανοήσει;;;
Το MATRIX, από την κατασκευή του, είναι από τα πλέον ακατανόητα θέματα προς διερεύνηση, γι’ αυτό προτείνω, να ξαναδείτε την ταινία (και τις 3) και να συλλογιστείτε το κατά πόσο ΕΜΕΙΣ ΤΩΡΑ ζούμε μέσα σε ένα MATRIX…
Σε ένα MATRIX, του οποίου ο ήρωας Neo, δε θα είναι ο Κιάνου Ριβς, αλλά εμείς οι ίδιοι…

από τονΚέλσο το Φιλαλήθη

http://www.mystica.gr/matrix.htm

Πολεμιστής; Ποιος πολεμιστής; Ποιον πολεμά;

O φίλος μας και μέλος της ομάδας Α. (γνωστός και με το ψευδώνυμο Ζούνης), έστειλε μια πάντα επίκαιρη συνέντευξη της Φλορίντα, της Ταΐσα και της Κάρολ... Παραθέτω δύο σημεία με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την μελέτη του όρου "πολεμιστής".

Οι µάγοι ισχυρίζονται ότι το µόνο πράµα που υπάρχει για µας ως ανθρώπινα όντα, είναι το ΕΓΩ, ΕΓΩ και µόνο ΕΓΩ. Κάτω από τέτοιες συνθήκες, το µόνο δυνατό κατόρθωµα, είναι αυτό που µε τον οποιονδήποτε τρόπο ικανοποιεί το Εγώ. Και εξ ορισµού, οτιδήποτε αφορά στο ατοµικό ΕΓΩ, µόνο σε οργή και προσβολή µπορεί να οδηγήσει.

...δεν χρησιµοποιούµε λέξεις όπως «αγάπη» ή «θρησκεία» γιατί το µεγάλο Ναγουάλ (ο Δον Χουάν) µας έπεισε ότι είναι κενές αξίες. Όχι η αγάπη η η θρησκεία ως έννοιες, αλλά η χρησιµοποίηση αυτών των δυο λέξεων. Η διαφωνία του είχε ως εξής: Εάν στ'αλήθεια θεωρούµε τους εαυτούς µας αθάνατα πλάσµατα που έχουν την πολυτέλεια να ζουν µεταξύ γιγαντιαίων αντιφάσεων και ατέλειωτης φιλαυτίας, εάν το µόνο που µετράει για µας είναι η προσωπική απόλαυση, πως µπορούµε να κάνουµε την αγάπη η τη θρησκεία κάτι αυθεντικό; Για το µεγάλο Ναγουάλ, αυτές οι σκέψεις είναι ανέµπνευστες, άψυχες λέξεις που κανένας δεν είναι προετοιµασµένος να συγκρατήσει.

Οπότε με την παρέμβαση του Α. ξεκινάω από το 3ο... Ποιον πολεμά ο πολεμιστής;

Μία απάντηση εδώ αρκεί - το ΕΓΩ. Δεν είναι όμως εύκολα τα πράγματα. Ο εγωισμός καραδοκεί πίσω από τα πιο "αλτρουιστικά" πράγματα. Να δώσω την πεντάρα μου στον ζητιάνο. Γιατί όμως αλήθεια; Τι θα επιτύχω αν το κάνω αυτό; Μία λύση υπάρχει εδώ - "να μη γνωρίζει η δεξιά τι ποιεί η αριστερά"!

Ο μέσος άνθρωπος είναι πολύ απασχολημένος με το να του αρέσουν οι άλλοι και να είναι αρεστός ο ίδιος. Στον πολεμιστή όμως απλώς του αρέσει κάποιος κι αυτό είναι όλο. Του αρέσει οποιοσδήποτε ή οποιαδήποτε θέλει, απλά για την "πλάκα" του...

Το ΕΓΩ καραδοκεί στις πιο ιδιαίτερες στιγμές του πολεμιστή. Είναι εκεί ως ύπουλος αντίπαλος να καταβροχθίσει τα ταλέντα του πολεμιστή, να τα κάνει όλα βορά στην υπηρεσία της ιδιοτέλειας. Θαυμάστε με - δείτε με. Αυτός είμαι. Ακόμα και η λέξη "αυτοπεποίθηση" μέσα από τα μάτια του ΕΓΩ, έχει καταντήσει να σημαίνει αλλαζονεία.

Το να αισθάνεται κανείς σημαντικός, τον κάνει βαρύ, αδέξιο και ματαιόδοξο. Για να είναι κανείς πολεμιστής χρειάζεται να είναι κανείς ελαφρύς και ρευστός.

Άρα η σημαντικότητα είναι συστατικό του ΕΓΩισμού. Σε αυτό ο πολεμιστής αντιπαραβάλει την ταπεινότητα.

Η ταπεινότητα του πολεμιστή δεν είναι η ταπεινότητα του ζητιάνου. Ο πολεμιστής δε χαμηλώνει το κεφάλι του για κανέναν, αλλά ταυτόχρονα δεν επιτρέπει να χαμηλώσει και κανείς το κεφάλι του για εκείνον. Ο ζητιάνος από την άλλη, πέφτει στα γόνατα με το πέσιμο ενός καπέλου και σκουπίζει τα πόδια εκείνου που θεωρεί σημαντικότερο από τον ίδιο. Αλλά την ίδια στιγμή, απαιτεί κάποιος κατώτερος από αυτόν να σκουπίσει το πάτωμα για αυτόν.

Ζητάμε ένα άλλο είδος αυτοπεποίθησης.

Η αυτοπεποίθηση του πολεμιστή δεν είναι η αυτοπεποίθηση του μέσου ανθρώπου. Ο μέσος άνθρωπος αναζητεί τη βεβαιότητα στα μάτια του περαστικού που τον κοιτάει και το λέει αυτό αυτοπεποίθηση. Ο πολεμιστής ζητά την αψογοσύνη στα ίδια του τα μάτια και το ονομάζει αυτό ταπεινότητα.

Ο υπέρτατος στόχος είναι να μπορέσουμε να ζήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Αυτό που μετράει για έναν πολεμιστή είναι ότι είναι ζωντανός. Η ζωή από μόνη της αρκεί, επαρκεί και είναι ολοκληρωμένη. Για το λόγο αυτό, μπορεί να πει κανείς χωρίς να είναι θρασύς ότι το βίωμα των βιωμάτων είναι το να είναι κανείς ζωντανός.

Ο πολεμιστής είναι κυνηγός. Υπολογίζει τα πάντα. Αυτό είναι έλεγχος. Όταν τελειώσουν οι υπολογισμοί του, δρα. Αφήνεται. Αυτό είναι παράδοση, παραίτηση. Ο πολεμιστής δεν είναι ένα φύλλο στο έλεος του ανέμου. Κανείς δεν μπορεί να τον πιέσει. Κανείς δεν μπορεί να τον αναγκάσει να κάνει πράγματα ενάντια στον εαυτό του ή την κρίση του. Ένας πολεμιστής είναι συντονισμένος στο να επιβιώνει, και επιβιώνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Ωστόσο όταν τα βάζουμε με τον εγωισμό χρειάζεται να είμαστε προσεκτικοί - ιδιαίτερα εφόσον όπως είδαμε ο εγωισμός μπορεί να (και έχει) μασκαρευτεί στο αντίθετο του. Στα φιλανθρωπικά χαμόγελα και την φιλία της κάμερας. Αλλά...

Οι πολεμιστές δεν κερδίζουν μάχες με το να χτυπάνε το κεφάλι τους στον τοίχο, αλλά με το να προσπερνάνε τους τοίχους. Οι πολεμιστές περνάνε πάνω από τους τοίχους, δεν τους ισοπεδώνουν.

Και για το τέλος δύο πολύ βασικά χαρακτηριστικά του πολεμιστή - η "επιτομή" του πολεμιστή!...

Η βασική διαφορά μεταξύ ενός συνηθισμένου ανθρώπου και ενός πολεμιστή είναι ότι ο πολεμιστής βλέπει τα πάντα ως πρόκληση, ενώ ένας συνηθισμένος άνθρωπος παίρνει τα πάντα σαν ευχή ή κατάρα.

Η αναζήτηση της τελειότητας του πνεύματος ενός πολεμιστή είναι το μόνο έργο που είναι αντάξιο της θνητότητας μας και της ανθρώπινης ιδιότητας μας.

Ατόφιος