Δευτέρα, 25 Μαΐου 2009

Ταξίδι στ' όνειρο


Τα όνειρα που πάντα περισσεύουν
κι' αλήθεια που δεν γίνονται ποτές
ταξίδια του μυαλού που σε μαγεύουν
και χάνονται μακριά μέσα στο χθες.

Μαζί σου θα χαθώ μέσα στο χρόνο
ταξίδι μακρινό με το μυαλό
το όνειρο που πάντα περισσεύει
θα κάνουμε μαζί πραγματικό.

Τα όνειρα που πάντα περισσεύουν
κι αλήθεια δεν γίνονται ποτές
καράβια στο μυαλό μας αραγμένα
ταξίδι θα μας πάνε, αν το θες.

Don Alejandro

6 σχόλια:

Άρτεμις είπε...

Ωραία έκπληξη! Ρομαντικό, ευαίσθητο, αισιόδοξο ...
ιδανικοί και ανάξιοι εραστές των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων... ονείρων ..
Ελευθερία... θάλασσα ...έχω σαλπάρει ...
Και γω που μόνο την υγρή έκταση αγάπησα .... σας στέλνω φιλιά με μια τρικυμία στα χείλη ...

το μολύβι είπε...

Τριγυρίζει στο μυαλό μου τις τελευταίες μέρες...

Για τη σιωπή θέλω να πω.
Αυτήν που στέκεται παράμερα...
Που είναι το όνειρο αυτού που δεν κοιμάται.
Τη σιωπή που έχει γνώση.
Δεν την προσέχεις.
Οι ομιλίες την καλύπτουν,
οι εργάτες του μυαλού την σκεπάζουν.
Αυτή πιστή,
στέκεται ήσυχα εκεί, δίπλα, πίσω...
Απορροφά - Μαθαίνει τους δρόμους.
Εκεί.
Σταθερά.
Πάντα.
Μέχρι να την προσέξεις...
Και τότε φέγγει!
Έχει λίγα να πει,
ήρεμα μα σημαντικά ωστόσο.
Αρκεί να ξέρεις να την ακούσεις.
Σύμβουλος αλάθητος, η φωνή της σιωπής.

Ατόφιος είπε...

Και όμως... η απάντηση στο ερώτημα που δεν ειπώθηκε ήρθε σε όνειρο!

Αντίθετα με αυτό που μας διδάξαν οι μανάδες μας,
ότι τα όνειρα είναι στο εκεί και το τότε
(αλήθεια, τα όνειρα τους στο εκεί και το τότε ήταν...),
υπάρχουν και τα όνειρα που είναι η βασιλική οδός για το εδώ και τώρα (ναι, τα δικά μου όνειρα είναι...)

Dona Spanna είπε...

Τα όνειρα αυτά
ελπίδες τα βαφτίζω
που κάνουν την ζωή μου αληθινή
και πάντα αυτά
να περισσεύουν πρέπει
για νά'ναι ο πήχης της ζωής ψηλά
και νά'χει νόημα η ζωή μας,
χρώμα και ευωδιά.
Μόνο στο τέλος σαν φτάσεις
αρμόζει το "ποτές" να πεις
δεν ξέρεις τ'αύριο τί θα φέρει
ίσως το ποτέ,πάντα να γενεί
και τ' άπιαστο
μπροστά σου να προβάλει
και σε ταξίδι της καρδιάς βρεθείς.

Barbarella είπε...

Δον Αλεχάντρο...

Το ποίημά σου έφερε στην επιφάνεια όνειρα παλιά και εγκαταλελειμμένα, όνειρα που περίσσευαν, όνειρα και του μυαλού και της καρδιάς.

Και είπα...
Φτιάξε ένα καινούργιο όνειρο με το μυαλό και την καρδιά, μη φοβάσαι...
...και έφτιαξα ένα

Σε ευχαριστώ!

Αστραία είπε...

Όμορφα όνειρα ρομαντικά ποιητικά μιας παρέας από δον και δόνες!
Όνειρα όπως και ζωές που δεν μοιράζονται είναι χαμένα.
Δον Αλεχάντρο...
μας γοήτεψες με την ευαισθησία σου την απλότητα και τους παλμούς της καρδιά σου.
Θα κρατήσω αυτόν τον απόηχο των δονήσεων σε μια σιωπή θαλπωρής
συντροφιά σε ένα βασιλικό ταξίδι γαλάζιων εραστών και αγαπημένων για νάναι ο πήχης της ζωής ψηλά
και νά'χει νόημα η ζωή μας,
χρώμα και ευωδιά.
Όνειρα τρελλά στα ταξίδια πάρτε με και μένα τα αλαργινά
Καινούργια να είναι η μέρα σαν αρχινά κάθε φορά.
Καινούργια όνειρα να μπορώ να φτιάχνω από την αρχή ξανά!